ఎన్నో ఏళ్ళుగా అనుకుంటున్నది ఇవ్వల్టికి నెరవేరింది. ద్విచక్ర వాహనం నడుపుకుంటు ఈ ప్రకౄతిలో విహరించాలన్న నా కోరిక నెరవేరింది. సొంత వాహనం లేదు. అంతగా నడిపిన అనుభవం లేదు. పైగా వెళ్ళేది పడమటి కనుమల్లోకి. వెళ్ళే దారి బాగున్నా నాకు వాహనం నడిపిన అనుభవం లేకపోవడం వల్ల మరియు మలుపులు కూడా అధికంగ ఉండటం మూలాన భయం భయంగానే బయల్దేరాను. కాని ఒక్కసారి ఆ ప్రకౄతి ఒడిలోకి చేరుకున్నాక భయం లేదు. ఆ పచ్చని అందాలని చూస్తూ నన్ను నేను మైమరచిపోయాను. ఆ దారి మలుపుల్లకి అనుగుణంగా వాహనాన్ని అటు ఇటు వంచుతుంటే ఊయల ఊగుతున్న భావన. దానికి తోడుగా లయబద్దంగా వస్తున్న వాహన శబ్దం. చల్లని గాలి, పచ్చని కొండలు , ఆ కొండల మధ్యలో భద్రావతి నది వాటిపైన నీలి నింగిలో తెల్లని రంగుతో ఎవరో బొమ్మగీసినట్టుగా ఉన్న ఆ మేఘాలు. అద్భుతం !! కుద్రేముఖ పర్వతశ్రేణి తనలో చాలా ప్రకౄతి అందాల్ని దాచి ఉంచింది.ఇలా ఎన్నెన్నో అనుభవాలు ! మాటల్లో చెప్పలేను. ఇదివరకు కారులో వెళ్ళినప్పుడు బాగుంది అనిపించినా ద్విచక్ర వాహనంలో చూసినప్పుడు కలిగిన అనుభూతి వెలకట్టలేనిది. ఈ ప్రయణంలో ఎన్నో గ్రామాలు , అక్కడి మనుషులు , ఒక్కో ఊరు ఒక్కో రకం. ఒక మనిషి జీవితంలో ఙాపకాలన్నిటిని ఒకేసారి తొంగి చూసిన భావన. ఇలాంటి యాత్రలు మళ్ళి మళ్ళి చేయాలన్న ఉత్సాహం కలిగాయి.
